Margaretha Zelle werd op 7 augustus 1876 in Leeuwarden geboren, boven de hoedenwinkel van haar vader. De stad noemde hem spottend de Baron. Griet reed rond in een wagentje met twee bokken en droeg op school rood fluweel. Toen haar vader in 1889 failliet ging, was er geen bal en geen baljurk.
Haar moeder stierf in 1891. Op haar 18e trouwde ze met Rudolph MacLeod. Op Sumatra stierf hun zoontje Norman. In 1904 verkocht ze haar fiets en vertrok ze naar Parijs, waar de schilder Cormon haar vroeg te poseren. Op 13 maart 1905 danste ze voor het eerst als Mata Hari, in het Musée Guimet.
In 1916 kreeg ze in Den Haag volgens haar eigen verhoor 20.000 frank van de Duitse consul, en drie flesjes onzichtbare inkt, die ze overboord gooide. Haar codenaam was H-21. Op 13 februari 1917 werd ze gearresteerd. Ze werd veertien keer verhoord en op 15 oktober 1917 doodgeschoten. Ze wilde geen blinddoek. Haar woorden over de honger komen uit een echte brief. De aanklager zei jaren later zelf dat het bewijs niets voorstelde. Of ze ooit iets belangrijks heeft doorgegeven, is nooit bewezen.
De deurwaarder, de bok die de lijst opeet, de ene wals in de lege zaal, Lucie, het gouden doek en de zelfgemaakte tooi zijn verzonnen. Ook wat de mensen in dit spel zeggen is verzonnen, tenzij het hierboven staat. De naam "freule" ook: haar vader heette de Baron, maar dat zij zich freule noemde is bedacht voor dit spel.
Leeuwarden: het meisje uit de hoedenwinkel, de speurtocht door de echte stad.